Przekład: Elżbieta Kopocz

Kraków 2012

TYTUŁ ORYGINAŁU: Adam & Eve. Marriage Secrets from the Garden of Eden

Copyright © 2003 by Michael Shevack

Copyright © for Polish Edition 2012 by Wydawnictwo eSPe

REDAKTOR PROWADZĄCY
I ADIUSTACJA JĘZYKOWO-STYLISTYCZNA: Małgorzata Rogalska

KOREKTA: Marta Stęplewska

REDAKCJA TECHNICZNA I PROJEKT OKŁADKI: Paweł Kremer

ZDJĘCIE NA OKŁADCE: © pojoslaw - fotolia.com

Konwersja do formatu EPUB/MOBI: Koobe Sp. z o.o.

Cytaty z Pisma Świętego pochodzą z IV wydania Biblii Tysiąclecia, Pallottinum, Poznań 1983.

NIHIL OBSTAT

Przełożony Wyższy Polskiej Prowincji Zakonu Pijarów,

L.dz. 257/12 z dnia 8 października 2012 r.

O. Józef Matras SP, Prowincjał

Wydanie I | Kraków 2012

ISBN: 978-83-7482-560-3

Zamawiaj nasze książki przez internet: boskieksiążki.pl

lub bezpośrednio w wydawnictwie: tel. 12 413 19 21, e-mail handel@boskieksiazki.pl

Zainteresowanym bezpłatnie wysyłamy drukowany katalog.

W formie pliku pdf dostępny jest on również do pobrania na stronie boskieksiążki.pl.

Wydawnictwo eSPe, ul. Meissnera 20, 31-457 Kraków.

Podziękowania

TO WAŻNE WYDARZENIE W MOIM ŻYCIU. Moja pierwsza książka, którą napisałem samodzielnie. Proszę zatem wybaczyć, że pozwolę sobie złożyć podziękowania.

Dziękuję moim dzieciom, Chrystianowi, Adamowi i Zoe, mojemu prawdziwemu dziedzictwu. Rabbiemu Jack’owi Bemporadowi, z Centrum Porozumienia Chrześcijańsko-Żydowskiego, mojemu »przybranemu ojcu«. Mike’owi McKenny’emu, który przedstawił mnie mojemu agentowi, Jacquesowi de Spoelberch, który wierzy we mnie bardzo. Mojemu redaktorowi, Christopherowi Bellitto, którego Bóg posłał, aby udzielał mi wskazówek, wiedząc, jak bardzo tego potrzebuję. Philowi Dusenberry’emu, prezesowi BBDO North America, który nauczył mnie, czym jest duma. Nieżyjącemu już drowi Bryantowi Kirklandowi z kościoła Fifth Avenue Presbyterian, który obdarzył mnie nadzieją. Zmarłemu kardynałowi Johnowi O’Connerowi, za jego życzliwe słowa i wsparcie. Chiarze Lubich, założycielce Ruchu Focolare oraz Sharrze Silvii i Julianie Ciabattini, amerykańskim członkiniom zarządu tego ruchu, dzięki którym uwierzyłem w jedność. Profesorowi Ellisowi Rivkinowi z Hebrew Union College za jego zasadę jedności, jego miłość oraz jego żonie − Zeldzie Rivkin, która jednym krótkim zdaniem nauczyła mnie, czego pragną kobiety. Mojemu przyjacielowi, Monsignorowi Luigi’emu Giussani’emu, założycielowi Comunione e Liberazione, którego książka The Religious Sense ma uzdrawiający wpływ. Rabbiemu Josephowi Gelbermanowi za jego wizję miłości. Rav i Karen Berg oraz Esterze Sibilii, za bycie światłem Kabały. Wielebnym Wade’owi Adkissonowi i Angie Weber z Church of Religious Science za bycie moimi kibicami. Mojej grupie ze studium Tory z Kehillat Ha-Nahar, która nauczyła mnie ograniczeń ego. Dioro Boisseau, mojej terapeutce. Wielebnej Joyce Meyer, której znakomity fundamentalizm wyrwał mnie z lęku. Maharishiemu Mahesh Yogi, za jego dar dla świata. Meyerowi Babie, za jego milczenie. Guru Mai i Babie Muktanandzie, którzy uczą pokoju. Przyszłemu wielebnemu Carlowi Christiansonowi, który właściwie wyczuwa Pana. Dean Dobbins, która pilnuje, aby mój budżet się bilansował. Vincentowi Sebastianowi Taschetti’mu, mojej bratniej duszy. Williamowi Fordowi Jr., prezesowi Ford Motors, który umie patrzeć w przyszłość. Mojemu korespondencyjnemu przyjacielowi John’owi Randolph’owi Price’owi, który uczy, że nieprawdopodobne może być prawdziwe. Geraldine Hale, która nauczyła mnie szanować ziemię i siebie samego. Patricii Ercy, Ronowi Maltzowi i Paulowi Strattonowi, doktorom kręgarstwa, którzy mnie wyprostowali. Elizabeth Stratton, pracownika społecznego, za jej ostrzeżenia. Drowi Frankowi DiBennardo za jego umiejętność słuchania. Johnowi Blackburnowi, Lechowi Ruthowi Robinsonowi i Marty’emu Hoffmanowi, moim nauczycielom. Henry’emu Kornhauserowi i Alanowi Yarnoffowi, mojemu wybawieniu. Dennisowi-Paulowi i Gary’emu Bennetowi za ich Ballaraine Institute, cenioną stronę w świecie dialogu międzyludzkiego. Chuckowi Kentowi i Christine Marshall, aniołom, które spadły na ziemię. Moim dziadkom, rodzicom, bratu Brettowi i siostrze Debbi, ich dzieciom, ciociom, wujkom i kuzynom, przyjaciołom – między innymi – Jeffreyowi Hollanderowi, Michaelowi Feuerowi, Ronaldowi Hartenbaumowi, Ianowi Bukzinowi, Larry’emu The Hugmanowi, Gerardowi Gordonowi – i niezliczonej liczbie innych, których proszę o wybaczenie za to, że ich nie wymieniłem. Ponadto przede wszystkim dziękuję Bogu, który stworzył ich wszystkich.

Przedmowa

CZĘSTO CZUJĘ SIE JAK IDIOTA, STOJĄC W SUTANNIE I PRZYGOTOWYJĄC SIĘ DO POBOGOSŁAWIENIA JAKIEJŚ PARY. Czuję się tak, ponieważ wiele osób ze względu na ten strój uważa mnie za swego rodzaju eksperta. Częstokroć nie patrzą oni głębiej i nie widzą we mnie zwykłego człowieka, któremu trzęsą się nogi.

Ekspert małżeński? Nie sądzę, aby taki istniał. Moim zdaniem, każdy, kto utrzymywałby, że jest ekspertem w dziedzinie małżeństwa powinien być natychmiast zdyskwalifikowany.

W końcu małżeństwo jest tajemnicą. Tajemnicą ludzkiej duszy. Czy ktokolwiek jest w stanie zrozumieć tajemnicę ludzkiej duszy? Czy jest to coś, czego można w pełni się nauczyć podczas jakiś studiów doktoranckich lub seminarium? Jeśli dusza jest kosmiczną tajemnicą, to teraz wyobraź ją sobie podwojoną. To tajemnica wszelkich tajemnic!

Proszę zatem natychmiast wykluczyć mnie jako eksperta małżeńskiego. Jestem od dwudziestu lat mężem tej samej niesamowitej kobiety i na ich przestrzeni popełniałem błędy, partaczyłem różne rzeczy i totalnie się ośmieszałem. W niektórych sytuacjach postępowałem w stosunku do swojej żony Teddy tak bardzo niewłaściwie, a nawet okrutnie, że sam jestem dziś tym zbulwersowany, gdy patrzę wstecz. Każdego ranka budzę się, rozpoczynam nowy dzień i nadal, jak jakiś maluch przewracający się z powodu opadających majtek, popełniam niewyobrażalne błędy w swoim małżeństwie.

Być może właśnie dzięki temu ostatecznie mógłbym się nadawać na eksperta. Popełniłem tak wiele błędów i miałem tak wiele żenujących okazji, aby się nad nimi zastanowić, że przynajmniej mogę uczyć innych, przekazując wiedzę zdobytą na własnym doświadczeniu. Wiem, czego nie należy robić. W dziedzinie małżeńskich błędów jestem zdecydowanie ekspertem i przypuszczam, że nie jedynym.

Jednak po tylu latach »praktykowania« małżeństwa – ponieważ wymaga ono wiele wprawy – zaczynam dostrzegać, co wpływa na to, że małżeństwo jest dobre, pomyślne, szczęśliwe, co sprawia, że dobrze funkcjonuje na wszystkich poziomach – duchowym, uczuciowym, psychologicznym, materialnym, interpersonalnym i seksualnym.

„To takie proste − stwierdzam teraz − Dlaczego nie zdawałem sobie z tego sprawy wcześniej?”. Być może powodem jest to, że szukałem w niewłaściwych miejscach. Podobnie jak pierwotny Adam, zapadłem w głęboki sen.

Jak większość z nas patrzyłem na model małżeństwa, którego trzymają się ludzie na świecie. Uczyłem się małżeńskich zachowań, naśladując jak dziecko upadłe wzorce ludzi żyjących wokół mnie, czy to rodziców, krewnych czy przyjaciół. Od małego wychowywany na powtórkach serialu „I love Lucy” [„Kocham Lucy” – amerykański serial komediowy – przyp. tłum.], który to serial nie różnił się od historii Adama i Ewy: spiskująca Ewa usiłująca manipulować Adamem, który z kolei jest całkowicie pochłonięty sobą i nieświadomy potrzeb swojej żony. Ale wychowywałem się również na powtórkach serialu „Leave It to Beaver” [„Zostawcie to Beaverowi” – amerykański serial komediowy – przyp. tłum.], w którym Ward i June zachowywali się tak perfekcyjnie (on nawet codziennie wieczorem do kolacji zakładał krawat), że naprawdę wierzyłem, że takie małżeństwa w rzeczywistości istnieją. Ricka i Lucy oraz Warda i June dzieli prawdziwa przepaść, w którą tak wielu z nas wpada. Przepaść ta doprowadziła obecne pokolenie do epidemii, jaką jest rozpad ponad pięćdziesięciu procent małżeństw.

Czym jest doskonałe małżeństwo? Czy ktokolwiek wie? Czy istnieje jakiś przyzwoity, starannie opracowany »przewodnik małżeński«?

Pewnego dnia, po latach prób znalezienia jakiegoś podejścia do małżeństwa, które łączyłoby w sobie zarówno tradycyjne, jak i współczesne wartości, w końcu odnosząc już pewne sukcesy w tej dziedzinie, przypadkiem przeczytałem na nowo historię Adama i Ewy. Poczułem się zaskoczony. Oto były dokładnie tam – ukryte pod archaicznym językiem – niemniej jednak były: wszystkie sekrety, które potykając się i popełniając błędy, pragnąłem zgłębić, streszczone w duchowo intrygującej opowieści – pierwszej historii biblijnej.

Przeczytałem o błędzie Adama i rozpoznałem swoje, a także mojej żony potknięcia: uległem pokusie Ewy, a ona mojej. Czułem się, jakbym właściwie osobiście spotkał węża; znałem go jako wewnętrzny aspekt własnej skażonej duchowej natury. Zacząłem rozumieć, dzięki swoim doświadczeniom, dlaczego popełniliśmy ten straszny błąd, biorąc kęs owocu z drzewa poznania. Cały sens tej opowieści stał się dla mnie całkowicie jasny.

Pierwsze trzy rozdziały Biblii to najlepszy przewodnik małżeński, jaki kiedykolwiek czytałem. Dlaczego nie odkryłem tego wcześniej? Jakimż byłem głupcem. Niestety, czasami dostrzegamy pewne rzeczy dopiero wtedy, gdy jesteśmy gotowi na to, aby je zobaczyć. Do tamtej pory czytałem tę historię jedynie »w celach religijnych«, rozważając skomplikowane tematy, takie jak: wolna wola, grzech pierworodny, dobro i zło – bardzo bezosobowe kwestie teologiczne. Zapomniałem, że zostały one wplecione w tę opowieść w celach niezwykle osobistych: aby nauczyć każdego z nas, mężczyznę i kobietę, niekoniecznie w tej kolejności, jak żyć w małżeństwie; aby w kilku krótkich rozdziałach ukazać wszystkie duchowe pułapki, na jakie są narażeni małżonkowie.

Żaden terapeuta, ksiądz, pastor ani rabin posiadający naukowe tytuły nie przedstawiliby tego w tak zwięzły sposób. Trzeba jednak pamiętać, że Istota dająca natchnienie do napisania Biblii miała nieskończone kwalifikacje.

Nie ma lepszego eksperta małżeńskiego od Boga. Ostatecznie jedynie On jest w stanie zrozumieć tajemnicę jednej duszy, nie mówiąc o dwóch – żyjących razem jako mąż i żona.

Tak więc z wielką pokorą oddaję do rąk czytelników tę książkę. Jeszcze większą pokorę zachowuję w stosunku do mojej żony, która musiała tyle przejść, gdy „uczyłem się małżeństwa”. Wiedziała o wiele więcej ode mnie, ale moje uszy, podobnie jak uszy tak wielu innych Adamów, zatkane były męskim ego.

Starałem się wymienne stosować męskie i żeńskie zaimki, gdzie tylko było to możliwe, unikając jednocześnie niegramatycznych bądź dziwacznie brzmiących sformułowań. Niekiedy po prostu w kolejnych akapitach zamieniałem zaimek. Ważne jest, aby pamiętać, że wszystkie przedstawione spostrzeżenia, przykłady i sekrety odnoszą się zarówno do mężów, jak i żon, bez względu na to, jaka forma gramatyczna została w danym miejscu użyta.

Małżeństwo jest radosne, wspaniałe, spontaniczne i ma wielką duchową moc. Jest najwspanialszym i najbardziej niesamowitym boskim doświadczeniem, jakiego może doznać człowiek – jeśli odkryje się jego sekrety i pojmie kilka podstawowych lekcji.

To ta sama nauka, którą musiała przyjąć pierwsza para. Nic ponad to. Nic więcej. Nic mniej.

Wstęp

POWSTAŁY NIE TAK DAWNO RUCH FEMINISTYCZNY WYWRÓCIŁ RELACJĘ WSPÓŁCZESNEGO ADAMA I EWY DO GÓRY NOGAMI.

Ewa postanowiła, że nie będzie już dłużej uległa Adamowi. Ma prawo do własnych niezależnych poglądów, punktu widzenia i osiągnięć. Nie ma zamiaru pozwalać nadal na to, by rządziło nią pożądanie w stosunku do Adama. Nie zamierza już dłużej pozostawać jedynie narzędziem bolesnego rodzenia dzieci. Ewa zamierza być osobą całkowicie niezależną od Adama. Zasadniczo uwolniła się od pradawnego biblijnego przekleństwa, które zostało rzucone w Edenie.

Pradawny upadek należał do przeszłości. Nadszedł czas rozpoczęcia nowej wspinaczki nie tylko dla Ewy, ale również dla Adama. Oboje czekało poznawanie nowych sposobów bycia zarówno odrębnymi osobami, jak i parą małżeńską.

Jednak po wiekach zamknięcia mężczyzn i kobiet w sztywnych rolach, nieprzekraczalnych granicach wyznaczanych przez płeć, niezmiennych obszarach kompetencji, jednostronnej satysfakcji seksualnej oraz pozornie zastygłych, wyznaczonych przez Boga standardów »normalności« dla mężczyzn i kobiet, wyzwolenie Ewy spowodowało u obojga sporo duchowego zamętu.

Dziś dzięki Bogu Ewa nie jest już tak bardzo kontrolowana przez Adama. Obecnie obserwujemy niestety inny rodzaj zniewolenia kobiety. Dzisiejsza Ewa częstokroć jest zmuszana do pełnienia roli »super kobiety«. Nie tylko zarządza kuchnią, ale również zajmuje wysokie stanowiska w świecie biznesu, konkurując z Adamem o status i bogactwo. Często musi włożyć dwukrotnie tyle pracy, co Adam, aby zdobyć zaledwie połowę udziału w jego domenie. Nic dziwnego, że zawały serca w młodym wieku, niegdyś będące wyłącznie męskim przywilejem, obecnie należą do »praw« kobiet.

Dzisiejszy Adam również często czuje się rozdarty. Może zacząć podbudowywać swoje ego w męskim towarzystwie lub ewentualnie szukać natychmiastowej poprawy potencji w Viagrze. Z powodu buntu dzisiejszej Ewy współczesny Adam jest zdezorientowany w kwestii tego, „czego pragną kobiety” – to z kolei powoduje, że nie wie on, kim powinien być jako mężczyzna. W rezultacie obserwujemy Adamów wiecznych młodzieńców, zmieniających jedną Ewę na drugą Ewę, obawiających się, pomimo wielu lat wspólnego życia z ukochaną, podjęcia ostatecznego zobowiązania. Ma to bardzo szkodliwy wpływ na Ewę, która zmarnowawszy swoją młodość pozbawioną trwałego związku, często wbrew biologicznemu zegarowi, zostaje ostatecznie zmuszona do skorzystania z medycznej interwencji w celu zaspokojenia pragnienia posiadania dziecka – nawet wtedy, gdy z powodu wieku ciąża niesie ze sobą wysokie ryzyko.

Pomimo niesamowitej wolności panującej w dzisiejszym bardziej niż kiedyś wyzwolonym ogrodzie, Adam i Ewa nadal są naznaczeni doczesną karą – tyle że w bardziej skomplikowany sposób. Wydają się być uwięzieni, między różnymi światami. Są wolni i wykształceni i mają więcej możliwości autoekspresji. Jednak podstawowa ziemska relacja między nimi jako mężczyzną i kobietą nadal wydaje się osadzona na niepewnym gruncie.

Dziś Adamowie i Ewy rozpaczliwie potrzebują wyrażania swojej wolności w sposób, który wzmacniałby ich małżeństwa, a nie osłabiał je. Potrzebują dla swoich związków fundamentu, który nie będzie się zmieniał pod wpływem społecznych kaprysów. Muszą budować swoje życie na czymś trwalszym niż to, co jest modne czy politycznie poprawne. Współcześni Adamowie i Ewy, nie mniej niż ich biblijni przodkowie, muszą tworzyć duchową podstawę dla swoich małżeństw. Celem tej książki jest im w tym pomóc.

Kim jest prawdziwy mężczyzna?

Kim jest prawdziwa kobieta?

Czym jest prawdziwe małżeństwo?

Co w ogóle jest prawdziwe?

Pytania te zaprzątają umysły mężczyzn i kobiet od tysięcy lat. Także dziś nie dają one spokoju Adamom i Ewom, zwłaszcza w związku z tymi wszystkimi, często odbiegającymi od tradycyjnych ujęć płci, opcjami, które stały się dostępne dla dzisiejszych par. To jednocześnie pytania, na które odpowiedzi udziela historia biblijnych rodziców.

W dzisiejszym świecie historia Adama i Ewy często jest uznawana za archaiczną pozostałość po zdominowanym przez mężczyzn kulcie. Jednak przy wgłębieniu się w nią i odrzuceniu niektórych współczesnych uprzedzeń w historii tej można odkryć skondensowany w niezwykły sposób przewodnik po budowaniu trwałego, ekscytującego i prawdziwie duchowego związku, w którym ponad wszelką wątpliwość istnieje równość mężczyzny i kobiety i w którym oboje są wolni, by być sobą i równocześnie bratnimi dla siebie duszami. Jestem przekonany, że te trzy króciutkie rozdziały biblijne kryją w sobie sekret budowania małżeństwa, które łączy w sobie najlepsze aspekty wolności, jakie niesie ze sobą współczesność, z najlepszymi tradycyjnymi wartościami wyniesionymi z przeszłości. Według mnie tego właśnie szukają i potrzebują dzisiejsi Adamowie i Ewy. Wiem, że ja tego szukałem, rozpaczliwie potrzebowałem i rad jestem, że odnalazłem.

Małżeństwo stanowi fundament wszystkiego, co ludzkie. Jest kamieniem węgielnym rodzin, wspólnot, narodów i wszystkich cywilizacji ludzkich. Szczęśliwy, oparty na duchowości związek ma kluczowe znaczenie nie tylko dla twojej pomyślności, ale także dla dobra całej ludzkości, jak i losów całego świata.

Nasz świat jest ogrodem Eden. Nasz świat jest tym doskonałym rajem, który Bóg stworzył, aby mężczyzna i kobieta mogli się nim razem cieszyć. Drzwi do tego raju nigdy nie są zamknięte, jeśli tylko twój umysł nie pozostaje zamknięty.

Cherubin na zawsze zajmuje swoje miejsce na Wschodzie, jaśniejącym mieczem wskazując każdemu Adamowi i każdej Ewie drogę do domu, do szczęśliwego małżeństwa, jeśli tylko pragną zacząć od nowa.

Podobnie jak pierwotni Adam i Ewa, pozwólcie sobie na niewinność.

Pozwólcie sobie na nagość – bez poczucia wstydu.

Pełna wersja książki do kupienia w księgarni internetowej koobe.pl